Balıkçı Juan Cuevas Ramírez ve eşi Paula, 1923’te Meksika açıklarındaki ıssız El Pardito Adası’na yerleşti. Temel yaşam kaynaklarının bulunmadığı bir hektarlık kayalık ada, aile bireylerinin kuşaklar boyunca sürdürdüğü çalışmalarla balıkçılık ve turizm noktasına dönüştü.

Ramírez, adaya yerleşmeden önce Cortez Denizi’ndeki farklı noktaları araştırdı. Oğullarının aktardığına göre sivrisinek bulunmayan ve balıkçılığa elverişli bir yer arayan Ramírez, Kaliforniya Körfezi’nin ortasındaki El Pardito’yu seçti.

Adada ilk yıllarda barınma ve temel yaşam malzemeleri yoktu. Aile, salyangoz kabuklarından kireç üretmeyi öğrenerek evler inşa etti; bu yapım tekniği kuşaktan kuşağa aktarıldı.

Bu konuda daha önce

  1. Ara tatil ziyaretçileri Termal’de tesis doluluğunu yükseltti
  2. Halfeti’de turizm hareketliliği soğuk havayla geriledi
  3. Kuşadası turizmde Polonya pazarına özel kart hazırlıyor

Doğal içme suyu kaynağı bulunmadığı için aile başlangıçta suyu uzaktaki bölgelerden taşıdı. Daha sonra tuz arıtma sistemleriyle donatılmış tekneler kullanılmaya başlandı; ulaşım ise ilk yıllarda kano, kürek ve yelkenli teknelerle sağlandı.

Juan ve Paula’nın dokuz çocuğu oldu. Ramírez’in başka bir adada yaşayan bir kadından olan yedi çocuğu da El Pardito’ya getirildi ve Paula tarafından büyütüldü. Çocuklar balıkçılığı öğrendi; avlanan balıklar hem aile tarafından tüketildi hem de ada dışında satıldı.

Nüfusun artmasıyla aile, geçim için balıkçılığın yanı sıra turizme de yöneldi. Günümüzde adada yaşayan genç kuşak, tekne turları ve şnorkelli yüzme etkinlikleri düzenleyerek yaşamını El Pardito’da sürdürüyor.