Japonya’da tren istasyonlarında veya iş yerlerinde kısa süre uyuklamak, Batı ülkelerinde görülebilecek tepkinin aksine, tembellik göstergesi olarak değerlendirilmiyor. “Inemuri” adı verilen bu alışkanlık, kişinin uyurken bile bulunduğu ortamda yer alması fikrine dayanıyor.

Inemuri’nin toplumsal bir kurala dönüşmesi, Japonya’nın 1960’lar, 70’ler ve 80’lerde yaşadığı hızlı ekonomik büyüme dönemine uzanıyor. Yoğun çalışma temposu ve bitmeyen toplantılar arasında uykuya ayrılan zaman azalınca, kamusal alanlarda kısa süre dinlenmek yaygınlaştı.

Japon iş kültüründe ofiste veya metroda uyuklamak, kişinin işine bağlı olduğunun ve çok çalıştığının işareti sayılabiliyor. Bu nedenle birçok işveren durumu anlayışla karşılıyor, hatta teşvik ediyor.

Ancak Inemuri’nin de sınırları bulunuyor: Kişinin izinsiz bir yere girmemesi, geçiş yollarını kapatmaması ve çevresindekileri rahatsız etmemesi gerekiyor.

Günde 10 saati aşan mesailer ve gece hayatının ardından sabah ilk treni beklemek, alışkanlığın yayılmasında etkili unsurlar arasında gösteriliyor. Uzmanlara göre Inemuri, bir şeyleri kaçırma korkusuyla da bağlantılı; kişi uyurken bile fiziksel olarak ortamda bulunarak sosyal ve profesyonel hayatın dışında kalmamış oluyor.